بدبيني هاي سنين جواني جوان ها همه چيز را سفيد و يا سياه مي بينند. آنها يا همه چيز را با هم مي خواهند ويا هيچ چيز نمي خواهند و اين نوع تفكر آنها را به شدت شكننده و آسيب پذير مي كند. جدل، گفت وگو و تمركز بر روي برخي مسائل اجتماعي و فلسفي كه بزرگسالان براحتي از كنار آنها مي گذرند، از ديگر خصايص جوانان است. جوان ها همواره خود را در يك مجلس خيالي تصور مي كنند كه دراين مجلس همه به او توجه مي كنند و همين امر باعث حساسيت زياد آنها بر روي تيپ و آرايشي كه دارند مي شود و خانواده ها بايد اين موضوع را درك كنند. جوان ها پس از طي دوران نوجواني و مسائل بلوغ مربوط به آن دوره به دنبال يك هويت براي خود مي گردند. جوان پس از اين دوره از خود مي پرسد من كي هستم و چه هدفي دارم؟ در واقع او به دنبال يك معيار فكري و تعهد دروني و سرسپردگي به هدفي خاص است تا ادامه زندگي اش را با آنها سر و سامان بدهد. نقش اطرافيان از جمله خانواده در تشكيل هويت جوان از هويت هاي كسب شده، ضبط شده و به تعويق افتاده و آشفته به عنوان انواع هويت بسيار موثر است. درهويت كسب شده جوان پس از طي مسائل، سختي ها و حل كردن مشكلات به يك استقلال فكري و شخصيت پذيرفته شده در جامعه مي رسد. جواني كه هويت ضبط شده دارد جواني است كه بيشتر اطرافيان براي او تصميم گرفته اند و او عقايد را از اطرافيان خود بدست آورده و همين امر باعث مي شود كه در آينده اگر مشكلي براي شخص پيش بيايد به تنهايي قادر به حل كردن آن نيست. هويت تعويق افتاده مربوط به كساني است كه بحران را طي كرده اما هيچ فكر و ايده اي كسب نكرده و از هنجارهاي اجتماعي نظير اشتغال و ازدواج عقب افتاده اند و هويت آشفته هم مختص به افرادي در جامعه است كه هنوز بحران ها را طي نكرده اند و همان تفكرات و ويژگي هاي دوران نوجواني را با خود به همراه دارند. بزرگسالان براي ارتباط با جوانان بايد دنيا را از دريچه چشم آنها نگاه كنند. آرمان ها و عقايد جوانان با بزرگسالان تفاوت دارد و اين وظيفه افراد بزرگسال است كه با جوان ها با زبان جواني حرف بزنند. جوان ها دغدغه هاي زيادي دارند و نبايد با آنها زياد جر و بحث كرد بلكه بايد به اين قشر حساس جامعه اجازه نظردادن، حرف زدن و تصميم گرفتن بدهيم. بايد نظرها و ديدگاههاي خوب و مفيد جوانان را بپذيريم و به يك شخص جوان اجازه حرف زدن بدهيم، حتي اگر حرفهايش درست نباشد خود او در زمان مطرح كردن عقايدش به اين نتيجه مي رسد و همين مسئله باعث خواهدشد كه نظر خود را تغيير دهد. جوان ها بسياري از عادات و آرمان هاي خود را از محيط همسالان مي گيرند. گاهي آرمان ها و خواست هايي به جوان القا مي شود كه خانواده توانايي برآورده كردن همه آنها را ندارند و اين وضعيت خانواده ها را دچار مشكل مي كند. براي تربيت يك جوان موفق بايد تربيت درست را از كودكي آغاز كرد. در علم روانشناسي از انسانيت، اخلاق، فرهنگ و دين به عنوان ترمزهاي دروني ياد مي شود و اگر اين چهار مورد از كودكي به خوبي در فرد نهادينه شده باشد ديگر او دچار انحراف نمي شود. والدين نمي توانند هميشه ناظر بر اعمال فرزندان خود باشند بلكه يك پاسبان دروني آنهاست كه در صورت تثبيت شدن به خوبي افراد اجتماع را از رفتن به سوي انواع انحرافات دور مي كند. --------------------------------- منبع: روزنامه کیهان | 
