رفتار پيامبر در کودکي
پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله ـ در کـودکي رفتار و کردارش با کودکان ديگـر بسيار تفاوت داشت، زيـرا او يک کـودک معمـولـي نبود. هـم چنان که تـولدش آيت بزرگ الهي بـود و جهان را دگرگـون ساخت، دوران کـودکيـش نيز همراه با نشانه هاي پيامبـري و آيات و معجزات فراوان بود.
حليمه سعديه که مـدت چهار سال افتخار شيـر دادن به آن حضـرت را داشت چنين مي گويد: «انه لايشبه الغلمـان و لايبک قط و لـم يسـيء خلقه و لـم يتنـاول بيسـاره و کـان يتناول بيمينه، فلما بلغ النطق لـم يمـس شيئا الا قال: بسـم الله» او با سايـر کـودکان شبـاهت نـداشت و هيچ وقت نمـي گريست. هرگز نديدم که بد اخلاقـي کند و عصباني گردد. او غذا را بـا دست راست مـي خـورد و هـرگز بـا دست چپ تنـاول نمـي کـرد.
هنگامي که به مرز سخن گفتـن رسيد، دست به چيزي نمي زد، جز آن که بسـم الله گـويد. اميرالمومنيـن علي عليه السلام مي فرمايد: «از آن وقت که پيامبر از شير گرفته شد، خداوند بزرگ تريـن فرشتگانـش را همراه او نمود و قرينـش ساخت تا شبانه روز در خدمتـش باشد و راه کـردار نيک و اخلاق پسنديـده را به او بنمايانـد و از شـر و اخلاق ناپسند دور سازد.
حضرت آن چنان شايستگـي داشت و با تربيت الهي قريـن شده بـود که به اميرالمومنيـن عليه السلام فـرمـود: «ما هممت بشـيء مما کان اءهل الجاهليه يعملون به حتي اءکرمني الله برسالته» هرگز خـود را به آلودگي هاي اهل جاهليت آلـوده ننمودم تا آن گاه که خداوند افتخار رسالت را به من بخشيد.
و به راستـي چنيـن انسان وارسته و والايي شايستگـي دارد که جهان را از آلـودگـي ها پـاک سازد و مـردم را به همان تـربيت الهي که خـدايـش تربيت کرده بـود، تـربيت کنـد. «اءدبنـي ربـي فاءحسـن تاءديبـي» خـداوند مرا تربيت کرد و چه خـوب تربيتـم نمـود. در پـايان، قسمتـي از روايت بسيار جـالب امام صـادق عليه السلام را دربـاره جـد بزرگـوارش ـ صلـي الله عليه و آله و سلـم ـ يادآور مي شويم. در کتـاب شـريف کافـي(ج1، ص444) از امام صـادق عليه السلام، نقل شـده که چنيـن فـرمـود: «... بزرگـي گنـاه مـردم و کـارهـــاي نـاپسنـدشـان، مـانع حلـم و عطـوفت و فضل الهي نبـود تـا آن که محبوب ترين و گرامي ترين و عزيزترين رسولانش را يعني محمد بـن عبد الله ـ صلـي الله عليه و آله ـ را براي آنان برگزينـد; پيامبري که زادگاهـش در خاندان عزت و اصلـش از دودمان کرم بود. هيچ نقص و عيبـي در حسبش نبـود و هيچ آلـودگـي و زشتـي، نسبـش را در بر نمـي گـرفت. صفـات بـرجسته و کاملـش نزد انـديشمنـدان و عالمان، شناخته شده بود.
پيامبران پيشيـن در کتاب هاي آسماني خـود، به آمدن وجـود مقدسـش بشارت داده بـودند و دانشمنـدان، صفات نيکـو و برجسته اش را بـر زبان مـي راندند و حکيمان و انديشمنـدان به منـش هاي پسنـديـده اش ديده دوخته بودند.
آن حضرت وجـود پاک و پاکيزه اي است که هرگز آلوده نمي شـود. تنها جـوانمـرد از نسل هاشـم است که در جهان، مثل و مانندي نـدارد و تنها فـرزنـد مکه است که هيچ کـس به عظمت و مقـام والايـش نـائل نميآيد.
حياء و پاکـدامنـي، او را پـوشانده و کرم و جـوانمردي، طبيعت و سـرشت جاودانه اش بود. به هيبت و عظمت و اخلاق والاي نبـوت آراسته بـود و به اوصاف وحـي و رسالت، سـرشته. هنگامـي که مقـدرات حق، زمينه مساعدي براي حضرتـش فراهـم ساخت و حکـم استـوار خـداونـد دربـاره او، محقق گشت، در آن هنگام قضاي حتمـي خـداي عزوجل، او را به بـالاتـريـن درجه و بزرگ تـريـن مقـام بـالا بـرد.
هر امتـي از امت هاي گذشته، بشارت آمدن حضرتـش را به امت پـس از خـود مي داد و پيوسته آن نور مقدس از صلب پدري به صلب پدري ديگر منتقل مي گشت. در ايـن مسير انتقالي، عنصر شريفـش را هيچ ناپاکي آلـوده نساخت و در ولادت شريفـش از زمان حضرت آدم تا پـدرش حضرت عبـدالله، هـرگز نکـاح غيـر اسلامـي ديـده نشـد.
او در بهتريـن دودمان ها و گـرامـي تـريـن تيـره ها و شـريف تـريـن خاندان ها و مصون ترين رحم ها به دنيا آمد و در امين تريـن دامـن ها پرورش يافت.
خـداي متعال او را برگزيد و پسنديد و براي خـود انتخابـش کرد و کليدهاي علـم و دانـش به او بخشيد و منابع سرشار حکمت را به او آمـوخت. او را رحمتـي بـراي بنـدگانـش بـرانگيخت و بهاري بـراي سرزمين هايش قرار داد.
پيامبر خدا به آن چه ماءموريت داشت، خوب ابلاغ کرد و رسالت خويـش را به نحـو کامل انجام داد و در ايـن راه، که بار سنگيـن رسالت را بر دوش مـي کشيـد، متحمل رنج هاي فراوان شـد و براي رضاي خـدا صبـر کرد و در راه او جهاد نمـود و امت خـويـش را نصيحت کـرد و آنان را به رستگاري و رهايـي فراخـواند و بر ذکر خـدا تشـويق و تحريض نمـود و راه هدايت را به آنان نشان داد و اساس برنامه هاي هدايت را براي بنـدگان خـدا روشـن ساخت و پرچـم هاي راهنمايـي و هـدايت را برافراشت تا پـس از او گمراه نشـونـد و همانا پيامبر نسبت به مردم بسيار شفيق و مهربان بـود.» در آيه 128 از سـوره توبه مي خوانيم: «لقد جائکم رسـول مـن اءنفسکم عزيز عليه ما عنتـم حريص عليکـم بالمومنين رووف رحيم».
پيامبري از خـود شما و از ميان شما براي شما برگزيده شـده و به سـوي شما آمده است که آن چه بر شما گران آيد بر او سخت مي گذرد، و او همـواره بـر سعادت و خـوشبختـي شمـا حــريص است و نسبت به مـومنـان، بسيار مهربان و با محبت مـي بـاشـد. فـرا رسيـدن ايـن بزرگ تريـن عيـد الهي را به مقام والاي فرزنـد گراميـش حضرت ولـي الله الاعظم ارواحنا لتراب مقدمه الفـداء، و هـم چنيـن مقام معظم رهبـري و فـرد فـرد مسلمانان جهان بـويژه مـردم عزيز ايـران که افتخار پيروي از آن وجـود مقـدس را با دل و جان دارند، تبريک و تهنيت عرض مي کنيم. اءسعد الله اءيامکـم جميعا فرا رسيدن سالروز ولادت پيشـواي ششـم مکتب مقـدسمان را به پيشگاه ولـي الله الاعظم عجل الله فـرجه، مقـام معظم رهبـري، ملت شـريف ايـــران و کليه پيـروان و شيعيانـش در سراسـر گيتـي تبـريک و تهنيت عرض نمـوده آرزومنديـم خـداونـد ما را مـوفق به پيروزي خالصانه از آن حضرت بنمايد. آمين يا رب العالمين.
| 
